تعليم سوم : در اين تعليم مىگويد كه اگر براى بيماران سه روز و چهار روز باشد و روها به وضع تندرستان و جز آن باشد ، سزاوار است كه خوب انديشه كند ، هم در نشانه ها و علامتها چنان كه ذكرش گذشت و هم در علامتهاى چشمها و پلكها و بينى و خوابيدن بيمار و اينكه چگونه بايد عمل كند و چه علامتهايى نشان هلاكت است . تعليم چهارم : توصيف مىكند پاهاى بيمار و حالات آن دو را و بپهلو خوابيدن بيمار و ساياندن دندانها به يكديگر با تب ، و دلالتهاى آن را و نيز قرحه اى اگر در بيمارى يا پيش از آن به بيمار رسيده باشد و آنچه بر آن دلالت مىكند ، و توصيف مىكند دستها و اضطراب آن دو را و آنچه را كه بر آن دلالت مىكنند . تعليم پنجم : ذكر مىكند نفس زدن بسيار و تند را و آنچه را بر آن دلالت دارد و ذكر مىكند بهترين عرقها را در بيماريهاى تند ، و عرق خوب و عرق سرد و عرق بد را ، و ذكر مىكند كه عرق يا از ناتوانى بدنها است يا هم از قرحه اى هميشگى . تعليم ششم : ذكر مىكند سلامتى شراسيف [ 1 ] را و اگر سالم نباشد ، و نيز ضربان رگهاى آنها را و آنچه را بر آن دلالت مىكند . و ورمهايى را كه در پهلوى شراسيف است و خبر مىدهد از ورمها و آنچه بانها مىرسد . تعليم هفتم : ذكر مىكند در آن ، قرحه ها را و آنكه هر گاه مزمن شود چگونه بايد در آنها نگريست ، و توصيف مىكند اندازه هاى آنها را و آنچه را كه از آنها بيرون مىآيد و چگونه سزاوار است كه بيرون آيد . تعليم هشتم : در اين تعليم ذكر مىكند استسقايى را كه از بيماريهاى تند مىباشد و آنكه از بزاق پديد مىآيد و آنكه از كبد مىباشد و عوارضى كه از جهت اين بيماريها بمبتلايان مىرسد و نشانه هايى كه دلالت بر مرگ دارد ، از قبيل سياه

--> [ 1 ] كناره هاى دنده ها از طرف شكم .